Plain Color Tumblr Themes
en dan zwijgen we

we zitten op jouw bed in jouw kamer, dragen al lang geen broeken meer. we hebben de spaghettislierten nog in ons haren hangen, we dragen de tomatensaus nog op onze lippen. je schraapt met je nagels over de stoppels op je kin, ik schraap mijn nagels over mijn armen. 

je vraagt aan mij waarom ik nog zo jong ben 
ik mompel van september. ik vraag aan jou waar je geweest bent 
en je ontwijkt wat ik weten wil.

je strijkt een duim over mijn wang; je gaat met je lippen over mijn keel. je vraagt mij aan wat ik denk. ik zeg, aan niemand meer.

je kijkt mij in de ogen aan alsof er tranen over mijn wangen gaan. je kijkt onrustig, bezorgd misschien. je vraagt aan mij waarom ik huil. ik zeg, huil ik dan?

je trekt mij op de lakens, in je armen. ik knoop mijn armen om je heen. ik durf al lang niet meer aan mensen te vragen of ze willen blijven. ik lig in je armen en ik zwijg. ik sluit mijn ogen en luister naar je ademhaling. ik mis je al voordat je weg bent. ik heb je meer gemist dan ik dacht. ik zeg dat ik niet weet waarom ik huil. je knikt en ik glimlach

en dan zwijgen we.